Celem operacji było opracowanie i wdrożenie innowacyjnej technologii produkcji kukurydzy, ukierunkowanej na zwiększenie plonów ziarna i biomasy, ochronę przed szkodnikami i fitopatogenami oraz zwiększenie opłacalności ekonomicznej produkcji.

 

Kukurydza jest zbożem o największym znaczeniu gospodarczym na świecie, przez co rynek kukurydzy należy do najdynamiczniej rozwijających się rynków surowców rolnych w ostatnich latach. Kukurydza zajmuje pierwsze miejsce pod względem zbiorów ziarna, a drugie miejsce (po pszenicy) pod względem powierzchni upraw. Ocenia się, że powierzchnia uprawy kukurydzy na ziarno w 2021 r wyniosła blisko 1,0 mln ha (wzrost 6% w stosunku do roku 2020), a kukurydzy na zielonkę 0,7 mln ha (wzrost 3% w stosunku do roku 2020). Ostatnie zbiory kukurydzy na ziarno wyszacowano na 7,5 mln t, (o 9% więcej od zbiorów 2020), a na zielonkę ok. 33,5 mln t (o 8% więcej niż w 2020 r.). Kukurydza jest zbożem o wysokim potencjale plonotwórczym i wszechstronnym zastosowaniu. Uprawia się ją z przeznaczeniem na paszę szczególnie dla drobiu, trzody chlewnej i bydła mlecznego; jako pożywienie dla ludzi, (grys kukurydziany, płatki, kaszka, mąka); surowiec w przemyśle spirytusowym do
wyrobu etanolu, istnieją również perspektywy rozwoju przetwórstwa kukurydzy na skrobię, surowiec do biogazowi i do celów energetycznych (brykiet, pelet). Według Prof. Michalskiego z AR w Poznaniu z 1ha udanej plantacji można zebrać 80-100 kwintali suchego ziarna, wyżywić 2-3 bukaty, odchować 22-28 tuczników lub wyprodukować 13-15 tys. litrów mleka. Można również wyprodukować 3336 l etanolu (przy plonie 80 q/ha).

 

Wartość przyznanej pomocy: 3 298 112 złotych.